Saturday, 27 December 2014
Thursday, 2 October 2014
Wednesday, 1 October 2014
Saturday, 20 September 2014
Nieuwe FaceBook Page geboren: PedroMariaEnrico de Falla
Piano muziek, gitaar, djembe, synthesizer, eigen composities gaan onder de artiestennaam: Pedro Maria Enrico de Falla verschijnen op de gelijknamige facebookpage.
Op het programma staat klassieke muziek. Sonates, Preludes, nocturnes, Chopin, Bach, Mozart, Beethoven, Rachmaninov, Medtner, Schumann, enz.
Commentaar of bijdragen kan je bijvoorbeeld geven op de FaceBook pagina.
Sunday, 24 August 2014
Schrijven? Jazeker, wat je wil ... een muziekstuk of een roman?
Al lang heb ik een goed idee voor een roman. Een 'policier', want er moet een moord gebeuren, liefst in het eerste hoofdstuk. Maar het genre advocaat en rechter hebben we ongeveer gehad... Het nieuwe goud is ... een muzikale thriller.
Det titel is klaar: In het spoor van Rachmaninov... Het is ook tegelijk een puzzel voor de lezer die geboeid door het verhaal en de intriges de moord helpt op te helderen....
Saturday, 2 August 2014
5.3. Tijgermug. En... Actie.
De rit had iets weg van een cakewalk of een roetsjbaan. Vreemd buikgevoel, elk spiertje gespannen, voorbereid op elke botsing of crash. De evenwichtsorganen op de proef gesteld door het vele excentrische gedraai en versnellen en vertragen, middelpuntvliegende kracht en druk en dan weer onderdruk op de oogkassen... Het gevoel constant inspanningen te moeten leveren, tegen te duwen, adem in te houden en weer jezelf recht te trekken tegen de zwaartekracht in of nog zwaardere kracht... Het moeilijke hierbij is dat je ogen diepte of verte zoeken of toch het vluchtpunt waar de val heen gaat, maar dit punt is steeds zoek of verplaatst zich. Je wordt er duizelig van, moe en nog erger dan aan boord van een schip op een rollende zee, krijg je de nijging zeeziek te worden.
Blijf kijken naar de horizon voor je, blijf je ademritme rustig en constant houden, ga mee met de beweging die je voelt, maar laat niet los... Na een tijdje wen je hieraan. Hetgeen je voelt kennen we als ruimteziekte... het is iets zoals zeeziekte maar....
Bespaar me je uitleg, kapte hij Yasmin nors af. Het zal wel overgaan.
Toen hield de deinende beweging met een bruuske schok op. Het "schip" stond als het ware stil. De animatie op de denkbeeldige autoruiten stond stil, de deining en het bonken was weg. Een licht suizend geluid vulde het vertrek. Hij keek Yasmin aan. Yasmin was blijkbaar ook uitgevallen. Geen beweging... geen opmerking,... niets....
Hij was alleen. Alleen, ergens....
Subscribe to:
Posts (Atom)


